Anma Yazıları

Anma Yazıları


Eşi Prof. Dr. Metin Arık Tarafından Kaleme Alınan Anılar:

Engin Arık, hem bir bilim insanı hem de sevgi dolu bir aile reisi olarak hayatımızın merkezindeydi. Engin'le ilk olarak üniversitenin ilk yılında tanıştık. O zamanlar bile onun bilime olan tutkusu ve azmi dikkat çekiciydi. TÜBİTAK kamplarında genç bir lise öğrencisi olarak başladığı bilim yolculuğuna, dünyanın en önemli laboratuvarlarında devam etti. Engin, birlikte geçirdiğimiz yıllar boyunca hep bilimin ve araştırmanın peşindeydi. O, CERN'deki ATLAS deneyi için yürüttüğü çalışmalarla sadece bizim için değil, tüm dünya için önemli katkılarda bulundu.

Engin'in bilim dünyasına katkıları, özellikle de Türkiye'nin CERN'e üyeliği için gösterdiği çabalar, onun ne kadar ileri görüşlü ve azimli olduğunu gösteriyor. Engin, hayatı boyunca Türkiye'nin bilimsel gelişimine büyük önem verdi ve bu yönde birçok proje geliştirdi. Engin’in en büyük hayallerinden biri olan Türk Hızlandırıcı Merkezi'nin kurulmasına yönelik çalışmaları, bilim insanlarımız için büyük bir ilham kaynağı olmuştur.

Engin, aynı zamanda sevgi dolu bir eş ve anne, arkadaş canlısı, enerjik bir insan olarak hepimizin hayatına ışık tuttu. Onun kaybı, sadece ailesi için değil, tüm bilim dünyası için büyük bir kayıptır. Engin’i anarken, onun bilimdeki başarılarını, aileye olan bağlılığını ve öğrencilerine olan sevgisini vurgulamak istiyorum. Engin, her zaman öğrencilerine ilham veren, onlara yol gösteren bir mentor oldu.

Engin Arık hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız

Prof. Dr. Erdal İnönü Cahit Arf’ın bilime yaklaşımını şu sözlerle anlatıyor:

"Cahit Arf’ın en önemli özelliği, her şeyin aslını anlamağa çalışmak olmuştur. Birisi bir konuşma yaparken, anlamadığı yeri hemen sorardı. Hiçbir şeyden çekinmezdi, onun için önemli olan anlamaktı; bilime değer veren bir insan olarak anlamak, araştırıcı zekâsını kullanarak olayların nedenini anlamak ... Onun için anlamak, söz konusu eğer matematikse, birtakım uzun ve karışık hesaplarla bulunmuş sonucu temel yapının özelliklerinden doğrudan doğruya sezebilmek, öteki bilimlerde de gözlemlenen olayı gene bir matematiksel model yardımıyla bir neden-sonuç ilişkisi haline getirebilmek demekti. Bu görüşle, sosyal bilimlerde geçerli olacak matematiksel yapılar arayışını hep özendirdi.”

Prof. Dr. Gündüz İkeda Cahit Arf’ın gençlik rüyasını şu sözlerle anlatıyor:

"Cahit Bey bana sık sık söylerdi. 'Benim en büyük arzum abelyen olmayan sınıf-cisim kuramını kurmaktır.' Başlangıçta oldukça düzensiz kurulmuş olan 'global' ve 'lokal' kuramlar, çeşitli matematikçilerin katkılarıyla düzenli hale getirilmiş; özellikle 1940 yılında C. Chevalley' in global kuramı lokal kuram üzerine çok güzel bir şekilde kurmasından sonra, bu iş artık tamamlanmış sayılmıştır. Ancak abelyen sınıf-cisim kuramlarının adlarından da anlaşılacağı üzere bu kuramlar bir cismin abelyen cisim genişlemeleri için geçerli olan (global ve lokal) sınıf-cisim kuramlarının kuruluşu, yani abelyen olmayan (non-abelyen) sınıf-cisim kuramlarının icad edilmesi, çok arzu edilmektedir. Bu çok zor problem halen tam olarak çözülmüş değildir ve her iddialı matematikçinin ilgisini çeken bir sorudur. İşte Cahit Bey'in çözmeyi çok arzu ettiği problem de budur. Tahminime göre, Cahit Bey'in, Ecolc Normale' de bulunduğu günlerden beri bu problem ile İlgilenmekte olduğu muhtemeldir. Not olarak hatırlatayım; E. Galois kendisi de bir zamanlar Ecole Normale' de idi. Ben Cahit Bey'in bu arzusuna, onun gençlik rüyası diyeceğim.

Kendisinin gençlik rüyası ile ilgili ilk çalışma, 1955 yılında Hamburg da yayınlanmış olan ve 'Construction of the seperable closure of the field of formal power series of characteristic p' adını taşıyan makale olmuştur. Bu, kendisinin abelyen olmayan lokal sınıf- cisim kuramını kurmak yönünde attığı ilk somut adımdır. Bu makalenin varlığını, Japonya'da iken, Y. Kawada'nın bir çalışmasından öğrenmiştim. Kanaatimce bu çalışma, Cahit Bey'in yaptıkları arasında en önemli olanlarından biridir. Cahit Bey, bu başarıyı elde ettikten sonra, geliştirdiği formalizm ile abelyen olmayan lokal sınıf-cisim kuramını kurmağa koyulmuştur. Özellikle, 1965-1967 yılları arasında Institute for Advanced Study, Princeton ve diğer Amerikan üniversitelerinde bulunduğu sıralarda, bu konu üzeninde ne kadar yoğun çalıştığını, kendisinin sonradan bana gösterdiği 500 daktilo sayfasını aşan ince hesaplardan bizzat görmüştüm.” 

Cahit Arf hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız

Sabancı Üniversitesi Rektörü matematikçi Prof. Dr. Tosun Terzioğlu, İnönü ile tanışmasını ve gelişen dostluklarını, onu bilime ve yöneticiliğe bakışını şöyle özetliyor:

“İlk kez Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nin (ODTÜ) kuruluş sürecinde bir araya geldik. 1966 yılında yurt dışında doktoraya yeni başladığım dönemde, Erdal İnönü doktoramı bitirir bitirmez ODTÜ'ye gelmemi söyledi ve ben de bunu yerine getirdim. 1968'de ODTÜ'de mesleğe başladım. Erdal Bey dekandı ve bir dönem rektörlük de yaptı. Bu süreçte kişisel dostluğumuz da doğdu. Daha sonra, Boğaziçi Üniversitesi'ne geçti. O zamanlarda da dostluğumuz devam ediyordu. Siyasete girdikten sonra da başbakan yardımcısıydı ve benim TÜBİTAK başkanlığını üstlenmemi istedi. 5 yıl bu görevi yaptım. Erdal Bey'i bilim insanı olarak tanırım. Erdal Bey, fevkalade zeki, esprili, kültürlü, nazik ve bilge bir insandı. Tam anlamıyla bilge bir insandı”. Erdal İnönü' nün 'müthiş bir görev bilinci' ne sahip olduğunu da belirten Prof. Dr. Terzioğlu, bir süre Sabancı üniversitesinde ders verdi ve bu süreçte başlayan hastalığı için yurt dışına tedaviye gittiğinde, derslerini yarım bıraktığı için çok üzgündü. İnönü tedavi için ilk kez yurt dışına gittiğinde beni telefonla arayıp "İsterseniz projeleri bana buraya gönderin, hastanede okuyayım. Okumama İzin var” demişti. "Her konuyu ister siyasi olsun ister başka konu da olsun felsefi çerçeve içine oturtup o şekilde ele almayı çok severdi. Çok kültürlü bir insandı. Tüm bunlara rağmen fevkalade alçak gönüllü insandı. Siyaseti bıraktıktan sonra da kendisini TÜBİTAK Bilim Kurulu üyeliğine davet ettim ve kabul etti. Büyük de katkısı oldu. Kendisini böyle bir göreve getirmiş kişinin ona bilim kurulu üyeliği teklif etmesini 'nasıl olur?' diye düşünmedi. Yararlı olacağına inanıyordu. Sabancı üniversitesinde de bilim tarihiyle İlgili ders verdi.”

Erdal İnönü hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız

Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Fizik Bölümü öğretim üyelerinden Prof. Dr. Nuri Ünal' ın söylediklerini kısaltarak aktaralım:

"KED ışık ile yüklü parçacıklar (elektronlar) arasındaki etkileşmeleri tasvir eden, fiziğin en iyi kuramıdır. Kuram, foton ve elektron için yazılan hareket denklemlerinin anlaşılması ve çözümü üzerine kurulmuştur. Barut, hem KED' yi hem de Işık hızına yakın hızlarda geçerli olacak göreli kuvantum mekaniğini daha iyi anlamağa ve en az kavramla fiziği anlamağa yönelik bir program ortaya atmıştır. Öz-alan yaklaşımı olarak bilinen bu programda, elektronlar fiziksel süreçte her basamakta hem kendisi dışındaki sistemle hem de kendisi İlc etkileşmektedir. Burada İzlenen yaklaşımda, önce yüklü parçacıklar sisteminin kendi aralarındaki etkileşimleri ele alınmıştır. Özellikle hidrojen, müonyum ve (fiziğin çok özel bir sistemi olan elektron ile karşıt parçacığı pozitrondan oluşan) pozitronyum gibi iki parçacıklı atomların ince ve çok ince yapıları, geliştirilen iki-fermiyon denklemi ile çok iyi anlaşılmıştır. Ayrıca, elektronun onun kendi kendisiyle etkileşimi için öz-alan yaklaşımında atomların kendiliğinden Işık salarak yeni bir duruma geçiş yarı ömürleri, öz-enerjileri ve anormal magnetik momentleri için deneyle uyumlu, sonlu değerler hesaplanabilmiştir. Renormalizasyonu (KED hesaplarında karşımıza çıkan sonlu olmayan nicelikler ve bunlardan sonlu, ölçülebilen ve deneyle iyi uyuşan sonuçlar elde edebilmek sanatı) gerektiren İşlemlerin, problemin sınır ya da başlangıç koşulları kullanılarak, fiziksel bir şekilde çözülebileceği gösterilmiştir.

Ayrıca bu yaklaşım pozitronyum atomunun özelliklerini anlamak için kullanılmış ve kullanılmaktadır. Pozitronyum atomu şu anda KEL’de deneyle kuramın en çok ayrıldığı nokta olduğundan bu İşlemin sonuçlan oldukça önemlidir (Son cümle İhtiyatla karşılanmak durumundadır. Çünkü bu sözler 1994 yılında söylenmişti. Konunun uzmanı olmadığım için günümüzdeki durum hakkında yorumda bulunamayacağım).” 

Asım Orhan Barut hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız

Annesi Prof. Dr. Remziye Hisar oğlu doğduğu zaman şu Şiiri yazmıştı:

O tesadüf denilen derbederin

Ta ezelden beri kaynattığı Hilkat Kazanı

Derelerden, tepelerden getirilmiş acı, tatlı,

Yine binbir baharın ruhunu taktir ediyor;

Sonra,

O "zaman” adlı garip Kimyager,

Süzüyor yılları kat kül ederek,

Bulanık damlaları...

Yedi Nisan gecesi,

Ninelerden, dedelerden süzülen,

Doğanın en karışık bilmecesi,

Yine taktir olunurken

O girift İmbikten;

Şu tesadüf denilen eski kalender,

Nerelerden, nerelerden

Getirip yıllara süzdürdüğü ıtrı,

Yedi Nisan gecesi,

En nihayet bir küçük anneye

İhsan etti...

O gece

Bu mücevher hediye,

Hilkatin bir minicik şah-eseri,

Hilkatin bir minicik şah-eseri,

Bir viran haneyi mâmur,

Bir fakir anneyi “Karun" etti

Feza Gürsey hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız
Einstein ile Bir Saat
Stockholm'deki uluslararası mekanik kongresinden dönerken, Berlin'de Profesör Einstein'ı ziyaret ezmek istiyordum. Aslında, Berlin'de birkaç gün kalmak zorunda olduğumdan bu süre zarfında kendisini aramayı görev edinmiştim. Bu amaçla Stockholm 'deki kongreye katılan, tansör hesabının kurucusu Profesör Levi-Civita 'dan bir mektup almıştım Profesör Levi-Civita bu mektubunda, özellikle güç bilimsel konulara ilişkin görüşmekten kaçınacağını ve kendisini yormayacağım temin ediyordu. Einstein 'nın, öteden beri gayet basit ve çekingen bir hayat yaşadığını da biliyordum. Bu yüzden kendisini bulmak çok güçlü Berlin büyükelçimiz Kemalettin Sami Paşa'ya bu zorluktan bahsederken, Paşa büyük bir İyilik yaparak bu konuyu halletmeyi üstlendi. Nitekim tanı bir hafta bu işin peşinden koşarak bütün zorluklara rağmen bunu hakkıyla başardı. Einstein 'ın Berlin'e hemen yüz kilometre mesafede küçük bir köyün kenarında, orman yakınında bulunan villasında ne telefonu vardı ne orada olduğunu bilen biri. Ancak izini süren Sefir Paşa, komşularının telefonları aracılığıyla kendisini ziyaret etmemizi sağladı. Harekete artık bir gün kalmıştı; kendisini ziyaretten ümidi kesmiştim. İşte böyle bir anda öğleye doğru büyükelçimiz Kemalettin Sami Paşa, saat beşte Profesör Einstein'a çaya davetli olduğumuzu müjdeledi. Saat dörtte Batı Berlin'den Sefir Paşa’yla arabayla hareket etti; oldukça sıkı aramalardan geçtikten sonra, nihayet Einstein'ın bulunduğu köye gelmiştik. Orman kenarında olan bu köyün ilk göze çarpan yünü, pek ıssız ve doğal olmasıydı. "Villa Einstein " diye soruyoruz. Kimsenin haberi yok! Sonundu villaya giden patikaya çıkan yola geldik. Villayı öğrenebildik; villaya giden kum patikayı izleyerek orman kenarındaki ahşap villaya vardık. Bir dağ yamacında yapılmış olan bu villanın önünde geniş bir ahşap terası vardı. Bunu bir merdivenle çıkılıyordu. İşte bu arsaya, villanın tek bir odası boylu boyunca bakıyordu. Bu oda modern tarzda döşenmiş hem yemek hem de oturma odasıydı. Artık bu odaya girmişlik. İçeride kimse yoktu. Burada da tekrar "geldiğimizi nasıl haber vereceğiz; evin sakinlerini nasıl bulacağız?” sorunuyla karşılaştık. Kararsızlığımızdan çıkan gürültü üzerine hizmetçi kız geldi ve geldiğimizi haber verdik Önce Madam Einstein bizi, çektiğimiz zorlukları bilen bir tavırla karşıladı. Görüşmemizden dolayı çok memnun olduğunu söyledi. Hemen hizmetçi kız ile Profesör Einstein 'e haber yolladı, Geçen sene telefonu olun bir villada oturduklarını, her gün, her taraftan (Paris, Londra ve New York'a değin) gelen telefonlarla çok fazla meşgul edildiklerini, bu sene, bu villada gayet sakin ve rahat yaşayabilmek için kesinlikle telefon almadıklarını ve hatta izlerini bile gizlemeğe çalıştıklarını söyledi, Gerçekten, çok tanınmış olmaktan kaynaklı bir ters etki olan bu yalınlığı anlamak zor değildi. Einstein, ne Edison gibi her gün kullandığımız uygar araçların mucidiydi ne de Pasteur gibi hayatımızı kendisine borçlu olduğumuz bir aşıyı bulmuştu. Gene de en popüler İsimlerdendi. Hem de tuhaf olan şuydu ki ünlü Emil Ludwig 'İn dediği gibi, Einstein 'dan bahseden üç yüz milyon kişi olmasına rağmen, onu gerçekten anlayanların sayısı bini geçmez. Büyük savaşlar, ekonomik mücadeleler arasında yorgun düşen, ezilen insanlık, Einstein görelilik kuramını ortaya koyduğunda, hiç olmazsa bir an için üstünlüğünü hissetmiş ve insan dehasının ne kadar güçlü olduğunu övünerek seyredebilmek fırsatını bulmuştur. İşte bundan dolayı Einstein böyle bir popülarite kazanmıştır diyebiliriz Nihayet Profesör Einstein geldi. Önce, hangi dilde konuşabileceğimizi sordu; Almanca olmasına memnun oldu. Kemalettin Sami Paşa profesörün davetine çok teşekkür etti. Profesör Einstein, resimlerindeki gibi hatta belki de daha yumuşak bir izlenim bırakıyordu. Kendisi daha çok bir sanatçı İzlenimini veriyordu. Keten bir pantolon ve üzerine yün bir fanila giymişti. Ayağında çorapsız bir sandalet vardı. Böylece, villasında büyük bir içtenlik ve yalınlıkla bizi kabul ediyordu. Paşa, Türkiye'de Mühendislik Fakültesi'nde de bu soyul kuramla uğraşıldığını büyük bir zevkle söyledi. Bilimsel konuşmalara girişebilmek için, paşanın bu sözünden yararlanarak, görelilik üzerine Mühendislik Fakültesi'nde verilen dersin seviyesini anlatmak için, onun kitaplarından başka, Weyl, Eddington, v. Laue, J. Becquerel ve diğerlerinin kitaplarının okutulduğunu söyledim
 
Kerim Erim hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız
Prof. Dr. İsmet Ertaş, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Denel Fizik Enstitüsü Müdürü Ord. Prof. Dr. Kurt Zuber ile 1953 yılında tanıştı. Zuber, Avrupa üniversitelerinde birinci sınıf derslerini en deneyimli öğretim üyelerinin vermesi ilkesine uygun olarak, bu dersleri veriyordu. 1954 yılında mezun olduktan sonra Zuber'in enstitüsünde asistan olarak göreve başladı ve onun doktora öğrencisi oldu. Zuber'in ders deneylerini hazırlamak ve ders sırasında yardımcı olmak Ertaş'ın başlıca görevlerindendi. Denel fizik dersleri Almanca verilirdi, ancak Zuber seminerleri ve sohbetlerinde Türkçe konuşurdu. Öğle yemeklerinde ve çay saatlerinde Zuber, öğretim elemanları ve asistanlarla toplantılar yapar, sınav kağıtlarını inceler ve değerlendirme yapardı.
 
Zuber, hem disiplinli hem de çok yönlü bir insandı. Öğrencilerin, özellikle asistanların yetişmesi için büyük çaba gösterirdi. Asistanlarının çalışmalarını düzenli olarak denetler, onları araştırma ve öğretim konularında teşvik ederdi. Enstitüdeki ince mekanik atölyesi, araştırma ve öğretim için gerekli aletlerin yapımında hayati öneme sahipti. Zuber, ustaların dışarıdan iş almasına izin vererek atölyenin devamlılığını sağlardı. Bunun yanı sıra, asistanlarını İstanbul'un tarihi yerlerine ve Türkiye'nin çeşitli bölgelerine gezilere götürerek kültürel bilgi ve farkındalıklarını artırırdı.
 
Prof. Zuber, 1970 yılında İstanbul Üniversitesi'nden emekli oldu. Zuber'in, İsviçre'deki parlak öğrencilerden biri olduğunu ve Mössbauer olayının öncüsü olarak tanındığını öğrendim. 1987'de Zürih Üniversitesi'ni ziyaret ettiğimde, Zuber'in Bern'deki evine gidip kendisiyle görüştüm. Zuber, ilerleyen yaşı nedeniyle sağlık sorunları yaşıyordu. Bu ziyaretimden dört yıl sonra yazdığım mektuba eşinden gelen cevapta, Hocaların Hocası Prof. Zuber'in vefat ettiği bildirildi. Zuber'in disiplini, öğretim yöntemi ve insanlara olan ilgisi, onu tanıyan herkes üzerinde derin izler bırakmıştır.
 
Kurt Zuber hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız
Sevgili Eşim Prof. Dr. Ali Rıza Berkem'in anısına...
İlk kez İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nde amfi şeklindeki dershanemizde 1949 yılında "Atomistik-Çekirdek Kimyası” dersinde tanıdığım Prof. Dr. Ali Rıza Berkem'in rahatlıkla not tutabildiğim ve hayranlıkla izlediğim, hiç devamsızlık etmediğim dersinden yazılı ve sözlü imtihanı müteakip "yıldızlı pekiyi” alarak (hocanın tabiri ile) son sınıfa geçmiş, bu defa "Elektrokimya” dersi ile yeniden öğrencisi olma şansını elde etmiştim. Çok sevdiğim arkadaşım merhum Perihan Göçmençelebi ile birlikte çok iyi hazırlandığımız imtihanımızı da pekiyi derece ile vererek 1950 Haziran döneminde mezun olmuştuk. 
İşsiz geçen bir yılın ardından, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Temel Bilimler Biyokimya kürsüsünde başlayan asistanlık ve onu takip eden yıllarda da biyokimya dalındaki uzmanlık sınavlarından sonra görev aldığım SSK İzmir Hastanesi'nde iken biyokimya hocam Prof. Dr. Stary'nin önerisi ile Amerika'da kanser üzerine çalışma yapmayı hedeflemiştim. Bunun için; biyokimya dışındaki bir hocamdan da alınacak referans mektubunu temin etmem gerekiyordu. O sırada İzmir'e sömestr tatiline gelen 8-9 sene önceki eski hocam Prof. Dr. Ali Rıza Berkem beyi, referans mektubunu görüşmek için rahmetli eniştem (baba dostum) aracılığı ile merhum babamla birlikte ziyaret ettik. Ben sabırsızlıkla vermesini istediğim referans mektubunu beklerken, muhterem annelerinin ısrarları ile "evlenme” teklifi aldım. Pek çok sınıf arkadaşımım ve meslektaşımın hayret ve şaşkınlığına neden olacak zorlu bir karar aşamasından sonra; 48 yıl, 8 ay, 21 gün huzur ve mutlulukla geçen bir beraberliğe, hayat arkadaşlığına, 20 Şubat 1958'de nişan ve onu takiben 1 Eylül 1958'de de evlilik töreni ile başladık.  
Hocanız olarak tanıdığınız, hatta saygı ve hayranlık ile beraber biraz da korku duyduğunuz bir kişiyi eşiniz olarak görmeniz pek kolay olmayacaktı tabii... Nitekim her evlilikte olduğu gibi ayrı ortam ve şartlarda yetişmiş kişilerin beraberliğinde hiç şüphe yok ki farklı görüş ve davranışlar olacaktı, nitekim olmuştur da. Hiçbir olumlu önerimin Ali Rıza Bey tarafından ilk etapta kabul gördüğünü söyleyemem; ancak mantıklı ve ikna edici ısrarlarım sonrasında zorlukla da olsa önerilerim genelde kabul görmüştür.  
Eski öğrencileri çok iyi bilirler; zorlu bir hoca olduğu kadar zorlu bir eş idi... Ama hiçbir öğrencisi yoktur ki kendisini sevmesin, saymasın. Çünkü kendisi de her insanı insan olduğu için hiçbir fark gözetmeksizin sevmiştir, tabii ailesini de. Sık sık Allah'ın kendisini sevdiğini, ona üç hayırlı kız evlat ve eş verdiğini söylerdi. Pek çok konuşmasında önümüzdeki yıl doğumunun 100. (23 Eylül), hocalığının 75. (1 Ağustos), evliliğinin ise 50. (1 Eylül) yılını kutlayacağını ve kendisini dinleyen herkese, "davetlimsiniz” derdi. Yeni Üniversite'nin kuruluşundan itibaren birlikte görev aldığı çok değerli arkadaşlarının dünyadan erken ayrılmaları nedeniyle şaka yollu acele ettiklerini söyler, "Bu güzel dünyadan gitmenin ne gereği vardı." derdi. Yine şaka tarzında, "Öbür dünyayı çok merak ediyorum. Gidip oralarda neler olduğunu görüp öğrenmeyi, sonra tekrar dünyaya gelerek olup bitenleri anlatmayı istiyorum” diyordu. Her zaman olduğu gibi bilgi edinmek, öğrenmek ve öğrendiklerini yıllarca (70 yıl) öğrencilerine, hocalığındaki gibi o güzel anlatımıyla aktarmasını ne kadar isterdik. Her ulusal ve uluslar arası kongrelerde irticalen sunduğu açılış konuşmalarının ve ardından tebliğ aralarında, kahve molalarında etrafını saran sevgili öğrencileriyle yaptığı sohbetleri çok ama çok arayacağız.  
Sevgili eşi olarak her gece el ele tutuşarak Allah'ımıza sağlıklı huzurlu mutlu geçen günümüze birlikte şükredişimizi, sevgili babaları olarak evlatları, sevgili dedeleri olarak torunları onu arayacağız. Fakat sıcaklığını hep hissedecek, içimizde yaşatacağız. O hep yanı başımızda olacak...   
 
Ali Rıza Berkem hakkında daha fazla bilgi edinmek ve yazılarını PDF formatında indirmek için lütfen tıklayınız